Wednesday, July 23, 2014

கோதை ஆண்டாள் தமிழை ஆண்டாள்


கோதை ஆண்டாள்.....தமிழை ஆண்டாள்.......





”திரு” என்ற சொல்லுக்கு வைணவத்தில் பெருமையும் சிறப்பும் உண்டு. பூசைக்குப் பெயர், திருவாராதனம். சமயற்கூடம் என்பதோ “திருமடப் பள்ளி” துளசியோ “ திருத்துழாய்”, பாயாசமோ “ திருக்கண்ணமுது” அபிசேகத்திற்கு பதிலாக “திருமஞ்சனம்” என்றெல்லாம் அழகுபட அழைப்பதில் இருந்தே “திரு” வுக்கு வைணவம் தரும் முக்கியத்துவம் உலகறியும்.

இங்குள்ள குளம் கூட “திருமுக்குளம்” தான். தாளித்துக் கொட்டுவதுகூட “திருமாற்றம்” ஏன் மண்கூட “ திருமண்” தான்.பின் ஏன் திருவில்லிப்புத்தூருக்குப் பதில் ஸ்ரீ வில்லிப் புத்தூர்? என்ற ஆசிரியரின் இந்தக் கேள்வியிலிருந்தே தொடங்க வேண்டும் இந்தப் புத்தகம் குறித்த அறிமுகத்தை





மதிப்பிற்குரிய ரத்தனவேல் ஐயா அவர்களை அவரது இல்லத்தில் சந்தித்து உரையாடி விடைபெறும்போது, இந்தப் புத்தகத்தையும், இனிய பால்கோவாவையும் கொடுத்து வழியனுப்பினார்.  ஆண்டாளின் கவிச்சுவைக்கு முன்னே பால்கோவா வின் இனிப்புச் சுவை எடுபடவில்லை.  மீண்டும் மீண்டும் ஆண்டாளின் வரிகளே முன்னின்றன. அவள் வரிகள் மட்டுமல்ல, அவள் குறித்த செய்திகளும் இனிமைதான்.

திருவில்லிப்புத்தூர் குறித்தும் ஆண்டாள் திருக்கோயில் மற்றும் அதன் சுற்றுப்புறங்களில் உள்ள கோயில்கள், சிறப்புகள் குறித்த ஒரு சிறந்த விளக்கக் கையேடு என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். மிக அழகிய அட்டைப்படத்தோடு நல்ல தாளில் அச்சடிக்கப் பட்டிருக்கும் இந்த நூல், உண்மையில் நல்ல வழிகாட்டி.

கோயிலின் அமைப்பு குறித்த படங்கள், செய்திகள், பல்வேறு பாடற்குறிப்புகள், இவையனைத்தையும் ஒன்றுகூட்டி இதை வெளியிட்டிருக்கின்றனர். ஆசிரியர் மற்றும் பதிப்பகத்தாருக்கு வாழ்த்துக்கள்.  திருவில்லிப்புத்தூர் போகும் முன் இந்தப் புத்தகத்தைப் படித்துவிட்டு புறப்பட்டிருக்கவேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டேன். இதைப் படித்த பின்பு, மீண்டுமொருமுறை இந்தமாதமே ஆடிப் பூரத்துக்குள்  சென்றுவரவேண்டுமென்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கின்றேன்.

பார்ப்போம்……”அவளருளாளே அவள் தாள் வணங்கி…..”

சுவையான, பல அறிய தகவல்களையும் கோர்த்துக் கட்டிய அழகான மலர்மாலைதான் “ஆண்டாள்”.

திருப்பாவையின்  13ஆம் பாடலில் வருகின்ற வெள்ளியெழுந்து வியாழம் உறங்கிற்று என்ற வரிகளின் அடிப்படையில் சுக்கிரன் எழுவதும் குரு விடைபெறுவதும் கி.பி. 8ஆம் நூற்றாண்டில் ஒரே ஒருமுறை நிகழ்ந்தது. அதன் அடிப்படையில், கி.பி 731ஆம் வருடம் டிசம்பர் மாதம் 18ஆம் நாள் காலை3.30 மணியிலிருந்து 4 மணிக்குள் இது நிகழ்ந்திருக்கும் என்ற கணக்கீடு சரியோ? தவறோ?  ஆனால் ஆச்சரியமூட்டுகிறது.

ஆண்டாள் கோயில் அமைப்பு, அங்கிருக்கும் மண்டபங்கள், அவற்றில் காணப்படும் சிற்ப மற்றும் ஓவியங்கள் குறித்த தகவல்கள், கோயில் வரைபடம், போன்ற பல்வேறு தகவல்களை தருகிறது இந்தப் புத்தகம்.


வடபத்ர சயனர் திருக்கோயில்
ஆண்டாள் திருக்கோயில்
சக்கரத்தாழ்வார் கோயில்
திருப்பூர நந்தவனம்
வைத்தியநாதசாமி கோயில்
சுற்றியுள்ள பகுதிகள்
திருவிழாக்கள்
ஆண்டாள் பாசுரங்கள்

ஆய்வுப் பகுதிகள்  போன்ற 18 தொகுப்புகளை உள்ளடக்கிய இந்த நூலைப் படித்துவிட்டு திருவில்லிப்புத்தூருக்குச் செல்வதே நல்லதே. இதைவிட இந்தக் கோயில் குறித்த சிறப்பான தகவல்களை உள்ளடக்கிய நூல் ஏதும் இருக்கிறதா? என்று தெரியவில்லை. அப்படியிருந்தால் தெரிவியுங்கள் நண்பர்களே.

சிலபல தேவையற்ற சைவ வைணவ ஒப்பீடுகள், வரலாற்று தகவல் பிழைகள், ஆகியவற்றைத் தவிர்த்திருக்கலாம்.  நூலாசிரியர் பற்றிய குறிப்பும் இதில் இல்லை. அட்டைப் படத்திற்கு கீழ், திருவில்லிப்புத்தூர், ஸ்ரீ வில்லிப்புத்தூர் என்றே குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது.  

திருவில்லிப்புத்தூர் கோயில் குறித்த பல்வேறு சுவையான தகவல்களுக்காக இதை வாங்கிப் படிக்கலாம்.










Wednesday, December 18, 2013

அவளின் ஆகச் சிறந்த நாள்- திருவாதிரை




 
 

மொய்யார் தடம் பொய்கை புக்கு முகேர்என்னக்
கையாற் குடைந்து குடைந்து உன் கழல்பாடி

ஆனந்தி….அந்த அவரைக்காய எடுத்து சின்ன பாத்திரத்துக்கு மாத்திரு…..உமா இலையைக் கழுவிப் போட்டு காயெல்லாம் எடுத்து வச்சிடு..

ஐயா வழியடியோம் வாழ்ந்தோம் காண் ஆர் அழல் போற் 
செய்யா வெண்ணீறாடி செல்வா சிறுமருங்குல் 

அந்த அவியலுக்கு கொஞ்சம் தயிறு ஊத்தி வச்சிடு…..குக்கர் சத்தம் குறைஞ்சிருச்சான்னு பாத்து, ஒரு பாத்திரத்தில எடுத்து வைச்சிடு

மையார் தடங்கண் மடந்தை மணவாளா
ஐயா நீ ஆட்கொண்டருளும் விளையாட்டின்

ஏப்பா, போயி குளிச்சிட்டு வரலாம்ல, மச மசன்னு நின்னுகிட்டு…..நல்ல நாளும் அதுவுமா இப்படியா குளிக்காம வீடுபூரா சுத்திகிட்டிருக்க…

உய்வார்கள் உய்யும் வகையெல்லாம் உயர்ந்தொழிந்தோம் 
எய்யாமற் காப்பாய் எமையேலோர் எம்பாவாய்.

உங்கப்பா வந்திட்டாரா? …காலைல கோயிலுக்குப் போனமா? வந்தமான்னு இல்லாம……போறவங்க வாரவங்ககிட்ட நாயம் பேசிகிட்டிருந்தா நேரம் காலந் தெரியாது இந்த மனுசனுக்கு….


மருமகள்களையும், எங்களையும் (நான், என் தம்பி), கூடவே என் அப்பாவையும் சேர்ந்து விரட்டிக் கொண்டிருக்கிறாள் என் அம்மா, பூசையறையில் இருந்தபடியே.


ஒரு திரைப்படத்தின் தொடக்கக் காட்சியில் வரும் வீடு போலவே இருந்தது என் வீடும்….


நிம்மதியா சாமி கும்பிட விடறீங்களா?   சரி.சரி. எல்லாரும் வாங்க..படைச்சு சாமி கும்பிடனும்…..குழந்தைங்க எல்லாம் பசியோட இருக்குதுங்க…..


வருடத்தின் ஆகச்சிறந்த அந்த நாளை அவள் இழக்கத் தயாராகயில்லை. தனித்தனியாக வசித்துவரும் நாங்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடுவது, இது போன்ற ஏதாவது ஒரு சில நாட்களில் தான். 


அவளுக்குத் தெரிந்த பாடல்களையெல்லாம் பள்ளிக்கூடச் சிறுமி மனப்பாடச் செய்யுள் ஒப்பிப்பது போல், எந்தச்  சாமியிடமோ சொல்லித் தீர்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.  நாங்கள் எல்லோரும் கை கூப்பியபடி அவள் பாடுவதையே பார்த்துக் கொண்டிருப்பதில் அவளுக்குள், ஒரு பெருமிதம். 


அவள் பாட்டுப் பாடி, பூசை செய்ய, இரண்டு மகன்களும், மருமகள்களும், கணவனும் கை கட்டி, கண் மூடி நின்று கொண்டிருக்கும்போது அளவில்லா ஆனந்தத்தில் திளைத்திருக்கவேண்டும் அவள் மனம். ஒரு காலத்தில், உணவு மேசையில் உப்பு வைக்கப்படாமலிருந்ததால், எட்டி உதைத்து மொத்த உணவையும் கீழே கொட்டி, இரண்டு நாள் அழுது புரண்டு மன்னிப்பு கேட்டும், இரங்கி வராத தன் கணவன், தன் முன் அமைதியாய் தன் ஏவல்களைக் கேட்டிக் கொண்டிருப்பது அவளுக்கு மகிழ்ச்சியை தந்திருக்கத்தானே வேண்டும்.


 பூசையில் வைத்திருந்த மஞ்சள் கயிறுகளை வெற்றிலை பாக்கோடு வைத்து, மருமகள்களிடம் கொடுத்து, புருசங்கால்ல விழுந்து, தொட்டுக் கும்பிட்டு, நல்லபடியா நோய் நொடியில்லாம இருக்கோணும்னு வேண்டிகிட்டு, மஞ்சக் கயிறை கட்டிக்குங்க……. 


என்று கொடுத்தவள், அவர்கள் எங்கள் கால்களில் விழுந்து வணங்குவதை உறுதிப்படித்திக் கொள்ளுவிதமாக, எங்கள் அருகில் வந்து நின்று கொண்டாள்.  என் மனைவி என் காலில் விழுந்து வணங்கி, மஞ்சள் கயிறைக் கொடுத்து, தலை குனிந்து நிற்கும் காட்சி அவளுக்கு கொடுத்த சந்தோசத்தை அளவிடமுடியாது.  ஏனோ இன்று எப்பொழுதும் விட மகிழ்ச்சியாக இருப்பதாக தோன்றுகிறது.  .


அத்தை நீங்களும் மாமா காலில விழுந்து கும்பிட்டு மஞ்சகயிறு கட்டிக்குங்க என்று பெரிய மருமகள் சொன்னதும் ஏனோ அவள் அதை ரசிக்கவில்லை என்று தோன்றியது........


இத்தனை வருசத்துக்கப்புறம் என்ன விரதம், சாங்கியம்…ம்ம்ம்….என்று தனக்குள்ளே சொல்லிக் கொண்டே, தன் கணவனிடம் மஞ்சள் கயிறு தட்டத்தை நீட்டினாள்……


எதற்காகவும் அவளின் அந்த ஆகச்சிறந்த நாளை அவள் இழக்கத் தயாராகவில்லை…….