Saturday, January 06, 2018

பேரா. ம.லெ.தங்கப்பா











 நாஞ்சில் நாடனின் பனுவல் போற்றுதும் புத்தகத்தில்,   “ சிற்பி இலக்கிய விருது “க்கான தேர்வுக் குழுவில் இருந்த போது, பேரா. ம.லெ. தங்கப்பாவின் பெயரை பரிந்துரைத்ததாகக் கூறும் நாஞ்சில், அந்தப் பரிசளிப்பு விழாவில்  தமிழ்க் கவிதை உலகில் பாரதிதாசனைவிட தங்கப்பாவுக்கு நான் முதலிடம் தருவேன் என்று பேசியதாக குறிப்பிட்டிருந்தது எனக்குள் ஏதோ செய்து கொண்டே இருந்தது.

தமிழ் இலக்கிய பெருவியாதிகளையெல்லாம் தெரிந்து வைத்திருந்த  எனக்கு இந்தத் தமிழறிஞரை தெரியாமல் போனதில் ஆச்சரியமேதுமில்லை. நிறைகுடங்கள் எப்பொழுதும் தளும்புவதில்லையே. இன்று காலை தினசரியில்  ஈரோடு தமிழ் இலக்கியப் பேரவை ஆண்டு விழா 7-1-2018 ஞாயிறு மாலை 6 மணியளவில் நடைபெற உள்ளதாகவும் அதில், எஸ்.கே. எம். இலக்கிய விருது திரு.ம.லெ.தங்கப்பாவுக்கு கொடுக்க இருப்பதாகவும் செய்தி வந்திருந்தது.  யார் இந்த பேரா. ம.லெ.தங்கப்பா? இவரைப் பற்றி இத்தனை நாள் தெரிந்து கொள்ளாமலே இருந்துவிட்டோமே என்று வருத்தமும் கூடச்சேர்ந்தது.

தேவநேயப்பாவாணர், பாவலரேறு பெருஞ்சித்திரனாருக்குப் பின் அவர்களைப் பின்பற்றி, இலக்கியப்பணியாற்றும் இவர் சங்கத் தமிழ்நூல்களையும், திருவருட்பா, முத்தொள்ளாயிரம், பாரதி, பாரதி தாசன் ஆகியோரின் நூல்களை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து இருப்பதும், மொழிபெயர்ப்புகளுக்கான சாகித்ய அகடமி விருது பெற்றிருப்பதும் அறிந்தேன்.  பெரும் தமிழறிஞரான இவர் பல ஆங்கிலக் கவிதைகளையும் எழுதியுள்ளார். இவருடைய சங்கப் பாடல் மொழிபெயர்ப்பை, (LOVE STAND ALONE,  HUES AND HARMONIES FROM AN ANCIENT LAND)  லண்டன் பென்குயின் பதிப்பகம் செம்பதிப்பாக வெளியிட்டுள்ளது.  பெருஞ்சித்திரனாரின் தென்மொழி இதழில் இவருடைய படைப்புகள் தொடர்ந்து வெளிவந்திருக்கின்றன.

தனித்தமிழில், கவிதை, கட்டுரைகள் எழுதலாம். ஆனால் சிறுகதைகளோ, புதினங்களோ எழுதமுடியாது என்ற கருத்தை மறுக்கும் இவர், அதற்கான எடுத்துக்காட்டுகளாக, “தெளிதமிழ்”. “வெல்லும் தூய தமிழ்” போன்ற இதழ்களை சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

 “இன்றைக்கும் நூற்றுக்கு நூறு தனித்தமிழை மக்களிடம் எடுத்துச் செல்லத் தேவையில்லை. மிகமிக மடத்தனமான, அருவருக்கத்தக்க ஆங்கிலமொழிச் சொற்கலப்பைத் தமிழிலிருந்து அகற்றியே தீரவேண்டும்.” என்று வலியுறுத்துகிறார்.

”பெறுதல் அன்று; கொடுத்தலே வாழ்க்கை. எழுத்தென்பது ஒரு கொடுத்தல்.  ஒரு தவம். எழுத்தாளன் உலகுக்கு, மக்களுக்குப் பயன் விளைப்பவனாகத் தன்னை உருவாக்கிக் கொள்ளல் வேண்டும்.   திறமையைக் காட்டினால் மட்டும் அது எழுத்தாகாது.  வாழ்தலின் மலர்ச்சியே இலக்கியம். இலக்கியத்துக்குத் தனி இருப்பு இல்லை. அன்பினின்று பிறவாத எந்தச் செயலும் செயல் ஆகாது.   அது செயற்போலி. எனவே நான் இளம் எழுத்தாளர்களுக்குச் சொல்வது இதுதான். முதலில் அன்புடைய, மாந்தநேயமிக்க மாந்தராயிருங்கள்.   அந்த அன்பிலிருந்து, மாந்த நேயத்திலிருந்து உங்கள் எழுத்துகள் பிறக்கட்டும். அப்பொழுதுதான் நீங்கள் உண்மை எழுத்தாளர் ஆவீர்கள். என்ற இவரது ஒரு பேட்டி புதிதாய் எழுத வருபவர்களுக்கு ஒரு பெரும் வழிகாட்டி.


http://keetru.com/literature/essays/thangappa.php தமிழினம் கொஞ்சமும் தற்காப்புணர்வு அற்று இருப்பது ஏன் என்ற இந்தக் கட்டுரை அவரை சிறப்பாக அடையாளப்படுத்தும்.

"'கர உச்சரிப்பு வராத தமிழர்களுக்கான ஒரு பாடல்
"கழுவின பழம் அது
வழுவுது வழுவுது
வழுவின பழம் அது
நழுவுது நழுவுது
நழுவின பழம் அது
முழுகுது முழுகுது
முழுகின பழம் அது
அழுகுது அழுகுது!'

பால புரஸ்கார்  விருது பெற்றசோளக் கொல்லை பொம்மை' நூலில் இருந்து.

தேன் துளிகள்:

 விரிகின்ற நெடுவானில், கடற்பரப்பில்
விண்ணோங்கு பெருமலையில், பள்ளத் தாக்கில்
பொழிகின்ற புனலருவிப் பொழிலில், காட்டில்
புல்வெளியில், நல்வயலில், விலங்கில் புள்ளில்
தெரிகின்ற பொருளிலெல்லாம் திகழ்ந்து நெஞ்சில்
தெவிட்டாத நுண்பாட்டே, தூய்மை ஊற்றே,
அழகு என்னும் பேரொழுங்கே, மெய்யே, மக்கள்
அகத்திலும் நீ குடியிருக்க வேண்டுவேனே.”- (.66)

மன்னும் உயிர் வகையுள் மாந்தர் சிறப்பென்பார்:
பன்னுமுயிர் நாகரிகப்பாங்கில் உயர்வென்பார்:
ஆயினுமென் பட்டறிவால் ஆய்ந்தபடி நான் சொல்வேன்
தீயவர்காண் மாந்தர் செயலால் மிக இழிந்தோர்.
கூனல் நிமிர்ந்து குரங்குநிலை போனாலும்
மானிடரின் கீழ்மை மறைக்குந் தரமாமோ?
காட்டு விலங்கினிலும் கானகத்துப் புள்ளினும்
மேட்டுக் குடிமாந்தன் மிக்க இழிஞனடா”.  (உயிர்ப்பின் அதிர்வுகள், .56)

(புயற்பாட்டுகடைதிறப்பு)
வங்கக் கடலின் மிசை எழுந்து
வளரும் அலையில் நடைபயின்று
பொங்கி எழுந்து, தனைவளர்த்த
புரையில் கடல்தனை யும் பகைத்துப்
பாறை உருவித்திசை உருவிப்
பாயும் உரம்சேர் கால் வீசிப்
போரை நாடித் துடிப்பார்; தம்
புயம் கொண்டது அப்புயல் அன்றே:”    (மேலது, .88)

Sunday, March 26, 2017

நமக்கு நாமே.- ஆப் கி பார்..மோடி சர்க்கார்



நமக்கு நாமே.-ஆப் கி பார்..மோடி சர்க்கார்



இணையத்தில் வெகுவாக பகடிக்குள்ளான இந்த ”தமிந்தி” வரிகளில் தான் எத்தனை கவர்ச்சி. திராவிட இயக்கங்களின் புண்ணியத்தால், இவையெல்லாம் ஏதோ வேற்று கிரகவாசிகளின் மொழியாக நமக்குத் தோன்றுவதும், இதை புரிந்து கொள்ள முடியாமலும், முயற்சிக்காமலும் அதை பகடிக்குள்ளாக்கிக் கடந்து செல்லும் நம் மரபின்பாற் பட்ட  இழப்புகள் குறித்து  மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய நேரமிது.

இதை எழுதத் தொடங்கியதிலிருந்து பேரஞர் அண்ணா  குறித்த என் வாசிப்புகள்  நினைவில் வரத்தொடங்கியிருக்கின்றன. மாநில சுயாட்சித் தத்துவத்தின் முக்கியத்துவத்தையும் மொழி குறித்து அவர் 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பேசியவைகளும் ஆச்சரியந்தான்.  திராவிட இயக்கங்களின் சூழ்ச்சியால் இந்தி கற்க வில்லை என்று இன்றும் நம்மில் பலரும் புலம்புவதை கேட்க முடியும். ஆனால் நமக்கு இந்தி மட்டுமா பிரச்சனை? ஆங்கிலமும் கூடத்தானே.

பேரஞர் அண்ணா பாராளுமன்றத்தில் பேசும் போது அக்பர் அலிகான் என்ற உறுப்பினர் மொழிவாரி மாகாணங்களுக்கும் இந்திய அரசிற்குமான இணைப்பு மொழி a lingua franca அவசியமில்லை என்று நினைக்கிறீர்களா? என்று கேட்ட போது அவசியமில்லை என்று நான் நினைக்க வில்லை. ஆனால் அது அரசால் முட்டுக் கொடுக்கப் படாதாக, திணிக்கப் படாதாக, வெகு இயல்பானதொன்றாக மக்களால் ஏற்றுக் கொள்ளப் படவேண்டியதாகும் என்ற வரிகளில் தான் எத்தனை உண்மை.

 ஆனால் அந்த கசப்பு மருந்தை அன்றே தின்று செறிக்கச் செய்திருந்தால் இன்று இவ்வளவு இழப்புகள் ஏற்பட்டிருக்குமா என்ற சந்தேகம் வராமல் இல்லை.
.
இந்திய மக்களாகிய நாம், முறைப்படி தீர்மானித்து இந்தியாவை ஒரு சமத்துவ, சமய சார்பற்ற ஜனநாயக குடியரசாக நிர்மாணிக்கின்றோம்.
சமூக, பொருளாதார, மற்றும் அரசியல் நீதி காத்திட என்று தொடங்குகிறது நம் அரசியலமைப்புச் சட்டம்.
இதில் பேசப்படுகின்ற சமூக, பொருளாதார, மற்றும் அரசியல் நீதி காக்கப் படுகின்றதா? என்ற கேள்வி இன்று எழுந்தால் ஆம் காக்கப் படுகின்றது . இந்தியா முழுவதுக்குமானதாகவே பெரும்பாண்மைச்  வளர்ச்சித் திட்டங்கள்  அறிவிக்கப் படுகின்றன. ஆனால் அவை நம்மை வந்தடைந்திருக்கிறதா? என்பதே கேள்வி. கடை மடைக்கு நீர் வரத்து குறைவை இயல்புதானே என்று வேண்டுமானால் நமக்கு நாமே சமாதானம் சொல்லிக் கொள்ளலாம். 

டிஜிட்டல் இண்டியாவில் தொடங்கி, மேக் இன் இந்தியா வரை எண்ணற்ற திட்டங்கள்,  அரசாங்கத்தால் தொடங்கப் பட்டு தமிழகம் போன்ற ஓரிரு மாநிலங்கள் தவிர்த்து ஏனைய இந்திய மாநிலங்கள் முழுவதாலும் இயல்பாய் ஏற்றுக் கொள்ளப் பட்டு வளர்ச்சியை நோக்கிச் செல்வதாகவே எனக்குத் தோன்றுகிறது. தமிழக அரசிற்கு இது குறித்த கவலை இருப்பதாகத் தோன்றவில்லை. பாவம், அவர்கள் பிரச்சனைகளே தலைக்கு மேலே இருக்கிறது. இதில் இதற்கெல்லாம் எங்கே போய் கவலைப்படுவது?

நம்மைப் பற்றி நாமாவது கவலைப்படுவோம். தட்டுங்கள் திறக்கபடும் என்பதல்ல, இங்கே திறந்தேதான் கிடக்கிறது. எட்டிப்போய் பார்க்க நாம் தாயாராக இல்லை என்பதே உண்மை. சில வலைதளங்களை தமிழிலும் காண முடிகிறது. ஆனால் பெரும்பாண்மை ஆங்கிலம் மற்றும் ஹிந்தியில் மட்டுமே இருக்கின்றன. 

மாட்டிற்காக ஒன்று கூடிய மாகசனங்கள் எல்லோரும் இனி மனிதனுக்காக ஒன்று கூடுவோம். நமக்கு நாமே என்ற வரிகள் வெறும் கொள்கை முழக்கங்கள் அல்ல. இனி இப்படித்தான் செல்லப் போகுது நம் வாழ்க்கை. நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் அரசாங்கத்தின் திட்டங்களைத் தெரிந்து கொள்வோம். முடிந்தவரை தமிழில் மொழி பெயர்த்து வெளியிடுவோம்.  வாட்ஸ் அப்பில் எத்தனை கிறுக்குத் தகவல்களை நேரம் காலம் பார்க்காமல் ஃபார்வார்ட் செய்திருக்கிறோம். இனிமேலாவது இது போன்ற நல்ல தகவல்களை ஃபார்வார்ட் செய்வோம். இதற்கென தனியான ஒரு தகவல் பக்கம் தொடங்கினாலும் சரி. நம் ஊரில், நம் உறவுகளிடம், இந்தத் தகவல்களைச் சொல்லுவோம்.

மத்திய அரசின் எல்லாத்திட்டங்களும் இன்று டிஜிட்டலில் வந்துவிட்டன. தமிழில் தான் இன்னும் வரவில்லை. அவரவருக்கு விருப்பமான ஒரு துறையைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளலாம். குழந்தைகள் நலன், விளையாட்டு, கல்வி, பெண் குழந்தைகள் நலன், விவசாயம், நெசவு, தொழிற்துறை, வணிகம், இப்படி எல்லாத்துறையும் ஆண்ட்ராய்ட் போனிற்கு மாறிவிட்டின, நாம் எப்போது மாறப்போகிறோம்?.

இதையெல்லாம் ஏன் சொல்கிறேன் என்றால்,
 ” சமூக, பொருளாதார, மற்றும் அரசியல் நீதி காத்திட என்று தொடங்குகிறது நம் அரசியலமைப்புச் சட்டம்” 

அரசியலமைப்புச் சட்டத்தையும் இறையாண்மையும்  காப்பாற்றவும், உண்மையான இந்தியனாக காட்டிக் கொள்ள வேண்டிய  கட்டாயப் பொறுப்பும் நமக்கிருப்பதால், அனைவரும் ஒத்துழைப்புத் தருமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

உதாரணத்திற்கு: விவசாயம் சார்ந்த தொழில்களுக்கு: